My blog

Om kwart over acht belt de manager van het Renaissance Hotel mij om zijn excuses aan te bieden aan een vaste klant. Het zal nooit meer gebeuren. Ik spoed mij onder de douche en verlaat het Holiday Inn hotel om mijn koffer naar het Renaissance te brengen, waar men inmiddels een grote kamer voor mij heeft klaargemaakt. Jammer dat ik van die mooie kamer niet kan genieten, want ik ben de hele dag onderweg en aan het werk. Eerst bespreek ik nog een aantal zaken met het secretariaat van de ECOS Commissie van het CvdR. Dan bespreken we de briefing voor de vergadering van volgende week vrijdag. Daarna heb ik fractievergadering van de ALDE fractie. Daar nemen we afscheid van Fons Hertog, die vond dat hij afscheid moest nemen als burgemeester van de gemeenteraad van Haarlemmermeer door de gebeurtenissen rond de Schiphol brand.
Ivo Opstelten is de voorzitter van de fractie. Het voorzitterschap gaat hem nu duidelijk beter af dan de eerste keer, toen zat hij te klungelen met zijn koptelefoon en de vele talen die er worden gesproken.

Ik kan niet bij de voorbereiding zijn van de Nederlandse delegatie. Ik eet snel wat om op tijd bij het forum te zijn, waar ik aan deelneem. De titel van the round table is ‘Understanding global players’ needs for making European Regions more attractive’. Daar zit ik met de bestuursleden van Siemens, British Telecom, General Electric, PGA Group en anderen. Tussen deze multinationals zal ik de belangen van de SME’s (small and medium enterprises) verdedigen en aangeven dat de regionale economie vaak sterker afhankelijk is van de MKB bedrijven, dan van de multinationals. Het blijkt al snel dat deze mensen echte wereld spelers zijn. Zij kijken wat de beste spreiding van hun bedrijfsactiviteiten over deze aardbol is. Daarbij kan de ene keer de beschikbaarheid van goedkoop personeel bepalend zijn, de andere keer blijkt juist de nabijheid van een high performing markt belangrijk en de volgende keer juist weer een universiteit. Allemaal drijfveren om een stukje van je bedrijf te vestigen. Na het gesprek dat ruim twee uur duurt, ga ik naar de plenaire vergadering van het Comité van de Regio’s. Altijd een ontmoetingspunt van internationale en nationale collega’s. Een enorme uitwisseling van ideeën, best practices en do-not’s (slechte ervaringen, die je ook moet weten omdat je dan niet in dezelfde val trapt als je voorganger). We staan aan het begin van wetgevingstrajecten van de EU en daar zijn we snel van op de hoogte. We kunnen hierop in een vroegtijdig stadium inspelen, maar de Tweede Kamer vindt het niet nodig om van onze kennis gebruik te maken. Kennelijk denken die nog invloed te kunnen uitoefenen als de wet er al is. Nou daar hebben we ervaring mee opgedaan. Om acht uur ga ik met mijn drie collega’s uit de Randstad wat eten en bespreken wij een aantal actuele zaken. Gelukkig wordt het ook nog even gezellig. Eindelijk kan ik mijn mooie slaapkamer in het hotel zien en doe dan ook weer zo snel als mogelijk mijn ogen dicht en slaap wat onrustig.

Gisteren laat terug uit Brussel, snel nog  de koffer gepakt en nu naar Lelystad, waar we de vergadering van Gedeputeerde Staten hebben. We zijn omstreeks half één klaar en hebben gezamenlijk de lunch. Daar wordt altijd iets bij geserveerd door de dames van de catering. Vandaag een kopje soep en een stukje gebakken vlees. Verder neem ik nog een boterham en wat fruit.
In de middag met Cynthia stukken doornemen en mijn e-mails. Dat is zo langzamerhand een plaag geworden. Enerzijds door alle spam mail, maar dat wordt voor mij gelukkig gefilterd, want het schijnen er bijna 400 per dag te zijn, anderzijds door het gemak waarmee iedereen maar allerlei bijlagen van tientallen bladzijden toevoegt. Aan het eind van de middag nog wat gesprekken met mensen intern en extern.
Dan ontmoet ik mijn vrouw om zes uur bij de Chinees in Swifterbant, waar we even samen kunnen eten en elkaar nog even zien, want ik ben de komende dagen in Brussel. Goed eten bij deze Chinees, ik kan het u aanbevelen.

Dan om acht uur ’s avonds de VVD bijeenkomst van de provincie. Alle afdelingen (vijf) zijn vertegenwoordigd. Het verkiezingsprogramma moet worden vastgesteld en de kandidaten van de advieslijst hebben de mogelijkheid zich aan de leden voor te stellen. Eerst mag ik van de voorzitter wat over het verkiezingsprogramma zeggen en hoe het tot stand is gekomen. Een groot compliment is er voor Piet de Wit uit Zeewolde, die het verkiezingsprogramma geschreven heeft en m.i. een goede pen heeft, want het is makkelijk leesbaar. Uiteindelijk vertrek ik om kwart voor elf uit Swifterbant en kom om kwart over één aan in Brussel en als je dan hoort dat je hotelkamer is vergeven aan een ander dan wil er wel adrenaline in je bloed vrijkomen. Boos ben ik, maar ook dat lost uiteraard weinig op. Ik moet op dit late uur nog naar een ander hotel, waar men wel een kamer heeft. Om twee uur lig ik in bed en laat langzaam de adrenaline uit mijn lichaam wegvloeien.

Vandaag zouden mijn ouders 63 jaar getrouwd geweest zijn, als ze tenminste nog geleefd hadden.            Eerst naar Lelystad om daar een aantal PO’s (portefeuillehouders overleg) te hebben. Hier bespreek ik met een aantal ambtenaren en vaak de directeur de zaken door en de agenda van GS. Die vergadering is altijd op dinsdag. Vandaag hebben we het vooral over wat Europese zaken en met name over de Financiën. Volgende week zal de behandeling van de begroting 2007 in de commissies plaatsvinden. 

Om half twaalf vertrek ik naar Brussel, waar ik bij de opening van de Open Days ben uitgenodigd. Maar alvorens dat begint heb ik nog twee afspraken met mijn secretariaat in Brussel, waar drie medewerkers de vergaderingen en alle plichtplegingen van de Economisch Sociale Beleids Commissie voor mij regelen. Als voorzitter moet ik daar enige sturing aan geven. Natuurlijk hebben deze mensen ook nog hun ambtelijke bazen. Daarnaast heb ik ook contact met Marcus Scheuren, die voor de fractie van ALDE (liberalen) in het CvdR de zaken regelt.  Na deze contacten spreek ik met Patrice Lefeu, die namens de Europe + Foundation contact met mij heeft gezocht. Zij organiseren het World Investment Congres in La Baule, Frankrijk. Dit bestaat nu 4 jaar en inmiddels uitgegroeid tot een prestigieus evenement, waar ik afgelopen juni samen met Eurocommissaris Hübner heb gesproken en deelgenomen aan de receptie en diner. Vele Franse en andere ministers liepen hier rond, alleen Nederland blonk weer uit in afwezigheid, zoals altijd bij de grote Europese evenementen.

 

 De baas van BT, Ben Verwaaijen, zat wel aan aan het diner en mocht zich verheugen in o.a. de aanwezigheid van de eerste man van Toyota, Franse minister, Mw. Hübner en … mij. Dat zij toch wel de leuke dingen van de functies, die ik door het CvdR vervul. Ik zat die avond naast de echtgenote van de Socialistische kandidaat voor het presidentschap van Frankrijk Strauss Kahn. Nadat ik met Patrice Lefeu mijn toespraak voor woensdag heb doorgesproken moet ik als de sodemieter naar het gebouw voor historie en kunst in Brussel. Wim brengt me er snel naar toe en ik kom bijna tegelijk met de heer Barroso, voorzitter van de Europese Commissie aan. Alle bekenden van DG Regionaal Beleid staan al klaar om Barroso te ontvangen, maar voordat hij binnenkomt krijg ik ook een handje van hun en Mw. Hübner. De zaal is goed gevuld, maar gelukkig is er een plaats gereserveerd zodat ik toch een mooi uitzicht heb op de discussie die volgt.  Het is opvallend dat de EC haar standpunt de laatste twee jaar sterk gewijzigd heeft en steeds dichter bij het standpunt van het CvdR is gekomen, waar het gaat om de Lissabon Strategie. Ook zij vinden de rol van het Midden en Kleinbedrijf voor de ontwikkeling van de regio’s heel belangrijk. Een punt waar Albert Bore, Luc van de Brande en Mercedes Bresso en ik in verschillende gesprekken met de EC hebben gehamerd. En nu is er duidelijk resultaat van te zien!!!! 

De receptie en de opening van het Investor’s Café is nog en we vertrekken omstreeks acht uur naar huis, waar ik om half elf aankom.                        

Vandaag in de ochtend een persconferentie gehad om te kunnen vertellen hoe wij als college van GS aankijken tegen de financiële toekomst van de provincie Flevoland. Kort samengevat is dat “KRAP”. De Staten en ook GS (Gedeputeerde Staten= dagelijks bestuur van de provincie) hebben in het Omgevingsplan en in het Meerjarenprogramma Platteland en in de Investeringsimpuls Flevoland Almere veel plannen neergelegd. De ambitie is hoog en we willen de provincie verder inrichten. Helaas hebben we maar heel weinig inkomensbronnen. We bezitten geen aandelen van energiemaatschappijen, dit in tegenstelling tot veel andere provincies. Die ontvangen jaarlijks tientallen miljoenen aan dividend. Wij helaas niet, waardoor er een groot verschil tussen de prvincies ontstaat.Een van onze inkomensbronnen zijn de opcenten Motorrijtuigenbelasting. Tot nu toe hebben we die heel laag kunnen houden, we zijn zelfs de laagste van Nederland op Noord Holland na. We hebben besloten, dat als de Staten alle plannen ook uit willen voeren, die opcenten MRB een stukje omhoog moeten. We zullen ongeveer naar het gemiddelde van ons land stijgen. Dat betekent een paar tientjes per jaar voor iedere autobezitter. Iemand met een zware auto zal duidelijk meer betalen dan iemand met een lichte auto. Hoe klein een verhoging van de lasten ook zijn, ik vind het nooit een leuk verhaal. We zullen er met de Staten op 24 mei maar eens een goede discussie over moeten hebben.     

19 december 2007. Door een systeemfout wordt de volgorde van de berichten niet juist weergegeven. Als u het laatste bericht wilt lezen moet u in de rechterkolom het bovenste artikel aanklikken en krijgt u het meest recente bericht. Excuses voor dit ongemak, ik ga proberen dit zo snel mogelijk te verhelpen.