My blog

En dan staan we aan de vooravond van de verkiezingen voor Provinciale Staten. Op dat moment zal er toch wel een kabinet zitten van CDA, CU en PvdA. Tot mijn verbazing is de pers enorm mild over het in het geheim onderhandelen. Net als de pers enorm mild is over het feit, dat de SP geen enkele aandrang voelde om met zoveel stemmen enige verantwoordelijkheid te gaan nemen in een kabinet. Het verbaast mij zeer. Wordt nu alles teruggedraaid wat het paarse kabinet bereikt heeft? Hoe groot zal de invloed van de CU zijn op het coalitie akkoord? Allemaal vragen, maar bovenal staat voor mij de vraag hoe het allemaal voor Flevoland zal uitwerken. Wegen, treinen, jeugdzorg etc. etc. Maar ook wat het zal betekenen voor de starters op de woningmarkt. Straks beperking van de hypotheekaftrek, afspraken tussen de banken om minder te financieren. Langer bij je vader en moeder wonen?

Het circuit aan nieuwjaarsbijeenkomsten was vandaag o.a. aangemonsterd in de Bataviahaven, waar de Kamer van Koophandel van Flevoland zijn laatste eigen receptie hield. Het werd in het Nieuw Land Erfgoedcentrum gehouden. In dit directeurloze museum (Ralph Keuning verlaat het centrum) konden we meegenieten van een duet tussen de twee a.s. fusiepartners, onze Kamer en die van Gooi en Eemland. Via een glasvezelverbinding (?) waren beide voorzitters zichtbaar op een scherm. Van die recepties zult u misschien wel denken, gut, gut, daar gaan die bestuurders weer borrelen op onze kosten, maar voor mij is het heel efficiënt. In twee uur tijd ontmoet ik zoveel mensen en kom ik met allerlei briefjes met afspraken of werkzaamheden thuis en kan ik stevig aan de slag.

Dus gelukkig wordt er door mij ook gewerkt voor uw belastinggeld. Op mijn kantoor veel dingen geregeld over hoe wij omgaan met uw belangen in Brussel, maar vooral in Flevoland. Met de gemeenten, die onder financieel toezicht staan gesproken. Leuk is anders voor hun (en mij), maar anderzijds geeft het hen wel de push om echt iets aan de financiële huishouding te doen. Bij sommige gemeenten leek alles een beetje voort te kabbelen, zonder dat er nu eindelijk eens echt keuzes werden gemaakt en elk jaar werd de situatie weer wat slechter.

Vanochtend was het wel even wennen – denk ik - voor veel mensen. De wekker ging weer op tijd af en het gezellig laat ontbijten was er ook niet bij. De discipline in ons (ook bij mij) werd weer wakker geschud. Een nieuwe week, een nieuw jaar. We begonnen op het werk om half tien met de nieuwjaarsbijeenkomst, daar werden de bekende “beste wensen” aangeboden. Voor mij als gedeputeerde begint nu – naast mijn werk – een circuit aan nieuwjaarsrecepties, waarvan die op de provincie vanmiddag de tweede is, daarna NUON in Amsterdam en zo verder. Ik kom u nog wel tegen.

Op het werk is veel veranderd. Wij zijn in ons gebouw verhuisd en Tineke is mijn secretaresse, terwijl Cynthia naar een nieuwe baan is (succes!). Allemaal nieuw en dat past bij dit jaar met verkiezingen voor nieuwe Provinciale Staten. Al over twee maanden zijn de verkiezingen, het leeft ook echt, want iedereen begint wat nerveus te worden en het is het begin van veel gesprekken.

 In Nieuw Zeeland en Australië, maar ook in Nederlnd is het inmiddels zover en hebben we de jaarwisseling alweer achter de rug. Er was nog vuurwerk over na een hele dag geknal en gezien de hoeveelheden die afgestoken werden gaat het heel goed met Nederland.
Voor iedereen een prettige jaarwisseling en een goed, gezond en gelukkig 2007. Met een stem op de VVD op 7 maart zal Flevoland nog mooier en beter worden!
Wij hebben met onze straat de oliebollenparty gehad. Was erg gezellig om met alle buren een glas Glühwein te drinken en een oliebol te eten. Je ziet elkaar toch al zo weinig, zeker in de winter. Een prima initiatief van Royle (mijn vrouw) en Sjaak (van een paar huizen verderop).
We hebben alweer vijf jaar de chartale Euro (munten en biljetten). Als ik morgen een kwartje terug zou krijgen, zou ik niet knipperen met mijn ogen. Ik mis de riks en het kwartje nog steeds, maar vind de Euro in het buitenland wel erg makkelijk.

Het Financieele Dagblad (www.fd.nl) haalt weer eens een oude koe uit de sloot met de vraag “Kent Nederland te veel feestdagen?”. Als je kijkt naar de omringende landen, dan zijn wij niet het land met de meeste vrije dagen, daarnaast is de arbeidsproductiviteit in ons land heel hoog. We presteren goed als Nederland en hebben juist vrije dagen nodig om niet in een tunnelvisie te vervallen. Ik weet van CEO’s (topmannen bij bedrijven) dat die drie weken hard werken en dan een week vrij nemen. Juist omdat ze anders creativiteit en afstand verliezen. Dus geniet van deze week en maak u op voor de oliebollen, vergeet niet gist te kopen bij de bakker, als u ze zelf maakt.

Maandag nog in Den Haag geweest en met Staatssecretaris Karien van Gennip overleg gehad over het Europese geld uit de Structuurfondsen. Dinsdag had ik ‘s avonds een ontzettend leuk diner in de nieuwe schouwburg (De Kunstlinie) in Almere. Ik zit in het bestuur van de Stichting RDIJ Award en die stichting heeft de muurschildering in de foyer aangeboden. Michael Lin, de ontwerper, de uitvoerders van Art Department en nog een aantal mensen evenals wethouder Smeeman aten mee. Ik vind de schildering enorm mooi en zag hem al toen ik door het nieuwe winkelcentrum aankwam. Met de lichten in de schouwburg aan knalde het je tegemoet.
Donderdag had ik nog de hele dag overleg in IPO verband (Interprovinciaal overleg). Eerst financiën, daarna bestuur en toen de ledenvergadering. Daar werd een rapport over Europa aangeboden en besproken. Ik ben in debat gegaan met de leden, die in meerderheid (vooral de grensregio’s) vonden dat we een convenant moesten sluiten met het ministerie van Binnenlandse Zaken over grensoverschrijdende samenwerking. Ik ben daar geen voorstander van, want ik wil niet weer nieuwe regels. Maar ze hielden voet bij stuk, dus ik moest toegeven dat we in overleg met BZK gaan. Soms win je, soms verlies je, dat is democratie.

      Ik wens iedereen een prettige week, veel gezelligheid (echt Nederlands woord) en goede kerstdagen!

http://cms.omroepflevoland.nl/c86724c3-721b-4bbb-b591-1b80be1241e1.aspx

                                
Dit programma hebben we mede met Europees geld kunnen realiseren. Belangrijk is dat er een Flevolands programma voor ondernemers is. Het heeft twee jaar geduurd voordat we alle partijen zover konden krijgen, maar het is gelukt en nu alweer bezig met het tweede seizoen. Op zondag kunt u o.a. iets zien over het werk van Sidony Venema en mij in Brussel.

Het is fantastisch dat Helma Lodders, wethouder in Zeewolde, onze campagneleider is voor de verkiezingen voor Provinciale Staten van Flevoland. Dat kan ik nu bekendmaken. Zij heeft zelf bij de gemeenteraadsverkiezingen een goede campagne met dito resultaat gehad en dat geeft de (VVD-) burger moed. We zijn enthousiast bezig met de voorbereidingen en de kandidaten hebben ook allen vertrouwen in een goed verkiezingsresultaat bij de komende verkiezingen. Met Helma erbij hebben we nu een geweldig team. We kunnen bogen op een heerlijke leefomgeving en dat is het resultaat van vele jaren VVD betrokkenheid bij onze provincie. Als u dat wilt voortzetten, dan is er maar één keuze en dat is VVD!

Het weekend stond hiervan in het teken. Foto’s maken en nog meer. Dus nog geen vrij en morgen wordt de campagneleider van ons bekend gemaakt. Dat zal een verrassing zijn. Als VVD Flevoland kunnen we bogen op veel successen en een goed beleid van de afgelopen jaren. Geen verhoging MRB, degelijk financieel beleid, aandacht voor de stad (alle stadscentra zijn vernieuwd met onze hulp) en voor de dorpen en het platteland. Veel nieuwe banen en volop aandacht voor de leefbaarheid in Flevoland. In de afgelopen vier jaar wegen erbij en verbeterd, Ganzenweg en Larserdreef (N302) vierbaans. Er wordt begonnen aan het verbreden van de A6 en de brug bij Ens gaat 13 meter hoog worden. We zullen blijven knokken voor betere verbindingen met Amsterdam, Schiphol en Utrecht. Mw Peijs heeft het helaas niet voor elkaar gekregen. 

Met de interne markt wordt bedoeld de steeds vrijer wordende markt voor goederen en diensten binnen de EU, vanuit elk land in de EU kun je je producten in andere landen van de EU verkopen. We zijn nog lang niet zover, want alleen al opleidingen, diploma’s en richtlijnen verschillen nog steeds sterk per land, maar we streven er uiteindelijk wel naar. Dat geeft kansen maar kent ook vele bedreigingen. Daarover zat ik vrijdagmiddag in Brussel een conferentie voor met deelnemers uit de Europese landen.
Zowel vanuit levensbeschouwelijke zijde als vanuit vakbond, MKB bedrijven en de EC waren er vertegenwoordigers aanwezig. Is die vrije markt er nu aleen om het kapitalischtische systeem beter te laten functioneren en de sociale garanties af te bouwen? Of levert de vrije markt ons een prikkel om dingen beter te doen conform de doelstellingen van de EU, zoals meer innovatie, meer duurzaamheid en concurrerender bedrijven en grotere sociale samenhang (cohesie). Vaak werd er in de discussie niet naar Europa gekeken, maar juist naar de landen buiten Europa, die goederen en diensten aanbieden, waarbij deze landen zich absoluut niet houden aan de sociale en ethische regels, die wij in Europa kennen en ons dan “wegconcurreren”. Naar mijn idee moeten we dan zorgen, dat in die landen de omstandigheden hetzelfde worden (“level playing field” wordt dat genoemd) als bij ons. Dat kun je aleen maar afdwingen door de grenzen te sluiten voor producten die met kinderarbeid etc. gemaakt zijn. Ik verwijs u naar mijn dagboek van 15 oktober over de film China Blue en de slavenarbeid die daar wordt gefilmd.

De conclusie van ons was, dat we er veel aan moeten blijven doen om aan een goede verdeling van onze welvaart te werken. En vaak gaat het niet om de welvaart, maar om de tevredenheid van mensen, want zij zullen zelf hun omstandigheden moeten toetsen aan hun ambitieniveau. Maar aan een zekere vorm van bescherming voor de zwakkeren in de samenleving moeten we hard blijven werken.
Om half zes vertrokken we naar Nederland en precies vijf minuten voor aanvang kwam ik in Naarden-Vesting in de Grote Kerk binnen om het kerstconcert bij te wonen. Toen we daar om kwart voor elf weggingen, was ik helemaal uitgepierd en voelde dat ik een zware week achter de rug had. Voor mijn andere werk van vrijdag verwijs ik naar het artikel hieronder.